سفارش تبلیغ
صبا

على بن حسن بن فضّال از پدرش و او از امام رضا (ع) نقل مى ‏کند که فرمود:

امام علامت هایى دارد:

او دانشمندترین مردم

و حکیم‏ ترین مردم

و پرهیزگارترین مردم

و بردبارترین مردم

و شجاع‏ترین مردم

و سخاوتمندترین مردم

و عابدترین مردم است،

و او ختنه شده به دنیا مى‏ آید

و پاک و پاکیزه است

و کسى را که پشت سر اوست مى‏ بیند

همان گونه که پیش روى خود را مى‏ بیند،

و او سایه ندارد

و وقتى از مادر تولد مى ‏شود بر دو کف دست مى‏ افتد در حالى که صدایش به شهادت (بر توحید و نبوّت) بلند کرده است،

او محتلم نمى‏ شود

و چشمانش مى‏ خوابد ولى قلبش نمى‏ خوابد

و به او الهام مى ‏شود

و زره پیامبر بر او اندازه مى‏ شود

و بول و غائط او دیده نمى‏ شود، چون خداوند زمین را فرمان داده که هر چه از او بیرون مى‏ آید، ببلعد.

و براى او عطرى خوشبوتر از عطر مشک است

و او نسبت به مردم اولى‏ تر از خود آنان

و مهربانتر از پدران و مادرانشان است

و او در برابر خدا از همه متواضع‏ تر است

و او نسبت به آنچه فرمان مى‏ دهد از همه عمل‏ کننده‏ تر است

و نسبت به آنچه نهى مى‏ کند از همه خود نگهدارتر است،

دعاى او مستجاب است، حتى اگر به یک سنگ سیاه دعا کند دو نیم مى‏ شود،

و سلاح پیامبر خدا (ص) نزد اوست

و شمشیر او ذو الفقار است،

و نزد او صحیفه‏ اى است که نام هاى شیعیانش تا قیامت در آن است

و صحیفه دیگرى است که نام هاى دشمنانش تا قیامت در آن است،

و جامعه نزد اوست

و آن صحیفه‏ اى است که طولش هفتاد ذراع است و در آن همه آنچه فرزندان آدم به آن نیاز دارند، وجود دارد،

و جفر بزرگ و جفر کوچک نزد اوست

و آن یک پوست بز و یک پوست قوچ است که همه علوم حتى أرش (تفاوت قیمت) خراشیدن و حتى یک ضربه تازیانه و نصف و یک سوم آن در آن است

و مصحف فاطمه (س) نزد اوست.
الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏2، ص: 301






تاریخ : دوشنبه 93/6/17 | 11:13 صبح | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()
عالم ربانی و عارف زاهد، مرحوم آخوند ملّا حسینقلی همدانی (ره) در نامه اش به یکی از علمای تبریز چنین می نویسد:
«بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله ربّ العالمین و الصلاة و السلام علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین.
مخفی نماند بر برادران دینی که بجز التزام به شرع شریف، در تمام حرکات و سکنات و تکلمات و لحظات و غیرها راهی به قرب حضرت ملک الملوک جلّ جلاله نیست، و به خرافات ذوقیه اگر چه ذوق در غیر این مقام خوب است «کمادأب الجهال و الصوفیه خذلهم الله» راه رفتن لایوجب الّا بعداً، حتی شخص هرگاه ملتزم به نزدن شارب و نخوردن گوشت بوده باشد، اگر ایمان به عصمت ائمه اطهار صلوات الله علیهم آورده باشد، باید بفهمد از حضرت احدیت دور خواهد شد و هکذا در کیفیت ذکر، بغیر ماورد عن السادات المعصومین ـ علیهم السّلام ـ عمل نماید. بناء علی هذا باید مقدم بدارد دین شریف را و اهتمام نماید هر چه در شرع شریف اهتمام به آن شده و آنچه این ضعیف از عقل و نقل استفاده نموده ام این است که
اهمّ اشیاء از برای طالب قرب،
جدّ و سعی در ترک معصیت است.
تا این خدمت را انجام ندهی نه ذکرت و نه فکرت،
به حال قلبت فایده ای نخواهد بخشید.
چرا که پیشکش و خدمت کردن کسی که با سلطان در مقام عصیان و انکار است بی فایده خواهد بود.
نمی دانم کدام سلطان، اعظم از این سلطان عظیم الشأن است، و کدام نقار اقبح از نقار با اوست؟!.
... پس ای عزیز چون این کریم رحیم زبان را مخزن کوه نور یعنی ذکر شریف قرار داده بی حیائی است که مخزن سلطان را آلوده به نجاسات و قاذورات غیبت و دروغ و فحش و اذیت و غیرها من المعاصی نمودن.
مخزن سلطان باید محلش پر عطر و گلاب باشد، نه نجس مملو از قاذورات.
و بی شک چون دقت در مراقبت نکرده ای نمی دانی که از جوارح سبعه یعنی گوش و زبان و چشم و دست و پا و بطن و فرج چه معصیتها می کنی و چه آتشها روشن می نمایی؟!
و چه فسادها در دین خودت بر پا می کنی؟!
و چه زخمهای منکر به سیف و سنان زبانت به قلب می زنی؟! اگر نکشته باشی بسیار خوب است.
اگر بخواهم شرح این مفاسد را بیان نمایم در کتاب نمی گنجد. در یک ورق چه می توانم بکنم.
تو که هنوز جوارحت را از معاصی پاک نکرده ای چگونه منتظری که در شرح احوال قلب چیزی به تو بنویسم. پس البدار، الی التوبة الصادقة. ثم العجل العجل فی الجدّ و المراقبه.
خلاصه بعد از سعی در مراقبت، البته طالب قرب، بیداری و قیام سحر را از دست ندهد.
و نماز شب را با آداب و حضور قلب بجا بیاورد.
و اگر وقتش زیادتر باشد به ذکر یا فکر مناجات مشغول بشود، لیکن قدر معینی از شب باید مشغول ذکر با حضور بشود. در تمام حالاتش خالی از حزن نبوده باشد.
اگر ندارد تحصیل نماید به اسبابش. و بعد از فراغ، تسبیح سیدة نساء و دوازده مرتبه سورة توحید و ده مرتبه لا اله الاالله وحده لاشریک له، له الملک ـ الی آخرـ و صد مرتبه لااله الاالله و هفتاد مرتبه استغفار بخواند و قدری از قرآن شریف تلاوت نماید و دعای معروف صباح: اعنی یا من دلع لسان الصباح ـ الی آخرـ البته خوانده شود و دائماً با وضو باشد و اگر بعد از هر وضو دو رکعت نماز بخواند، بسیار خوب است، بسیار ملتفت باشد که به هیچ وجه اذیتش به غیر نرسد.
و در قضاء حوائج مسلمین لا سیّما علماء و لا سیّما اتقیائهم سعی بلیغ نماید. و در هر مجلس که مظنّه وقوع در معصیت است البته البته اجتناب نماید، بلکه مجالست با اهل غفلت بغیر شغل ضرورت مضر است.
اگر چه از معصیت خالی بوده باشد.
کثرت اشتغال به مباحات و شوخی بسیار کردن و لغو گفتن و گوش به اراجیف دادن قلب را می میراند.
اگر بی مراقبت مشغول به ذکر و فکر بشود بی فایده خواهد بود. اگر چه حال هم بیاورد. چرا که حال دوام پیدا نخواهد کرد.
گول حالی را که ذکر بیاورد، بی مراقبه نباید خورد، زیاده طاقت ندارم، بسیار التماس دعا از همه شما ها دارم.
این حقیر کثیرالتقصیر و المعاصی را، فراموش ننمایید.
و در شب جمعه صد مرتبه و در عصر روز جمعه صد مرتبه سورة قدر بخواند»[1].

[1] . تذکرة المتقین / ص 207.
به نقل از:http://www.andisheqom.com





تاریخ : پنج شنبه 93/5/23 | 10:54 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

عطر زدن,احادیثی درباره عطر زدن,حدیث

رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
اَلطّیبُ یَشُدُّ القَلبَ؛
بوى خوش قلب را تقویت مى کند.
کافى، ج6، ص510، ح6

------------------------------------
رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
إِنَّ خیارَ عِبادِ اللّه  الموفونَ المُطَیِّبونَ؛
بهترین بندگان خدا کسانى هستند که به وعده وفا کنند و بوى خوش بکار برند.
نهج الفصاحه، ح850


------------------------------------
امام صادق علیه السلام :
صَلاةُ مُتَطَیِّبٍ أَفضَلُ مِن سَبعینَ صَلاةً بِغَیرِ طیبٍ؛
یک نماز با عطر بهتر از هفتاد نماز بدون عطر است.
کافى، ج6، ص511، ح7

-----------------------------------
رسول اکرم صلى الله علیه و آله :
ما طابَت رائِحَةُ عَبدٍ إِلاّ زادَ عَقلُهُ؛
هیچ کس خوشبو نگردید مگر این که بر عقلش افزوده شد.
مستدرک الوسائل، ج1، ص418، ح1044

  ادامه مطلب...




تاریخ : شنبه 93/3/31 | 4:0 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

تصویر حدیثی : مَثَل ...






تاریخ : پنج شنبه 93/3/15 | 11:25 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

وقتى پیامبر صلى اللّه علیه و آله تصمیم گرفت که فاطمه علیها السلام را به عقد على علیه السلام در آورد به او فرمود: اى على برخیز و زرهت را بفروش .

گوید: من هم رفتم زره ام را فروختم و پول آن را دریافت کرده و بر پیامبر صلى اللّه علیه و آله وارد شدم و پول زره را به او دادم . نه پیامبر صلى اللّه علیه و آله از مقدار آن سوال کرد و نه من خبرى دادم آنگاه بلال را صدا کرد و مبلغى به او داد و فرمود: برو براى فاطمه عطر خریدارى کن و مبلغى به ابوبکر داد و گفت : برو براى او لباس و اثاثیه منزل خریدارى نما و عمار یاسر و برخى دیگر از اصحاب را به کمک او فرستاد. آنه هم رفتند و اشیاء مورد نیاز را خریدارى کردند. جمع آنچه براى جهیزیه زهرا علیها السلام خریدند عبارت بود از:
یک عدد پیراهن ، یک رو بنده ، یک حله سیاه خیبرى ، یک تختخواب بافته شده از برگ و لیف خرما، دو عدد تشک که یکى از پشم گوسفند و دیگرى از لیف خرما پر شده بود، چهار بالش ، یک پرده پشمى ، یک تخته حصیر، یک دستاس ، یک طشت مسى ، مشکى از پوست ، کاسه اى چوبى ، یک آفتابه ، دو کوزه سفالى ، یک سفره چرمى ، یک چادر بافت کوفه ، یک مشک آب ، مقدارى عطر.
اصحاب پس از خرید اشیاء مذکور آنها را به محضر رسول خدا صلى اللّه علیه و آله آوردند. وقتى آنها را به او دادند حضرت آنها را زیر و رو کرد و گفت : خداوند مبارک گرداند.

نام کتاب :قصه هاى تربیتى چهارده معصوم    مؤ لف :محمد رضا اکبر






تاریخ : دوشنبه 92/11/7 | 8:50 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله همسران متعدّدى داشت؛ یکى از آنها «زینب بنت جحش» بود که علاقه زیادى به پیامبر صلى الله علیه و آله داشت، به این جهت مقدارى عسل ذخیره کرده بود، تا هر زمان حضرت به خانه او مى‏ آید، آن عسل را خدمت حضرت بیاورد تا حضرت از آن تناول کند.
«عایشه» دختر ابوبکر، همسر دیگر پیامبر صلى الله علیه و آله، از این جریان و محبّت زینب به پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله با خبر شد و حسّ حسادت او تحریک شد که مبادا زینب با این کارش در دل پیامبر صلى الله علیه و آله جاى بیشترى باز کند و محبّت حضرتش به او بیشتر شود؛ بدین جهت تصمیم گرفت کارى کند که دیگر پیامبر از آن عسل نخورد؛ تصمیم زشت خود را با «حفصه»، دختر عمر، همسر دیگر پیامبر، در میان گذاشت. قرار شد هنگامى که پیامبر صلى الله علیه و آله به منزل آنان مى ‏رود، بگویند: از دهان شما بوى بدى مى ‏آید؟! نکند غذاى نامناسبى خورده ‏اید، سپس بوى بد را به عسل ارتباط بدهند تا حضرت از آن عسل نخورد.
پیامبر صلى الله علیه و آله روزى به منزل حفصه وارد شد. حفصه، طبق نقشه قبلى، جلوى بینى خود را گرفت و گفت: یارسول اللَّه! چه بوى بدى از بدن شما به مشامم مى‏ رسد! چه خورده ‏اى؟ پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: در منزل زینب مقدارى عسل خورده‏ ام! حفصه عرض کرد: شاید این بوى بد از همان عسل است و ممکن است زنبور عسل برروى «معافیر»[«معافیر» صمغ و شیره یکى از درختان حجاز به نام «عُرْفُطْ» است که بوى نا مناسبى دارد، به گونه ‏اى که اگر زنبور عسل از آن بخورد، بوى بد آن به عسل آن زنبور نیز منتقل مى‏ گردد.] نشسته و این بوى بد از معافیر به عسل منتقل شده است! پیامبر صلى الله علیه و آله، که به بوى خوش اهمیّت فراوانى مى‏ داد و قسمتى از درآمد خود را صرف بوى خوش و عطرها مى‏ کرد[استعمال عطر و معطّر بودن امرى پسندیده‏ اى است که براى رهبر یک جامعه بسیار پسندیده است.] در پاسخ فرمود: بسیار خوب، من دیگر از آن عسل نمى‏ خورم و آن را بر خود حرام مى‏ کنم. ولى شما این مسأله را در همین جا خاتمه دهید و در بین دیگران از این مطلب سخن نگویید. این راز و سرّ همین جا دفن شود! آنها که به مقصود خود رسیده بودند، متعهّد شدند با کسى در این باره سخن نگویند.
آنها به این تعهّد خود وفا نکردند و راز پیامبر صلى الله علیه و آله را فاش‏ کردند و آن خبر را در بین مردم پخش نمودند. خداوند به وسیله جبرئیل پیمان شکنى آنها را به پیامبر صلى الله علیه و آله اطّلاع داد و آنها را تهدید به مجازات نمود و به پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود که آنچه را بر خود حرام‏ کرده ‏اى حلال است و مى ‏توانى از آن استفاده کنى!

مثالهاى زیباى قرآن، ج‏2، ص: 291






تاریخ : دوشنبه 92/10/30 | 2:48 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

چند چیز قوّت شهوانى را زیاد مى‏ کند
1- خوردن هویج                                   6- پوشیدن کفش زرد
2- خوردن پیاز                                     7- خوردن خربزه‏
 3- خوردن گوشت با تخم‏ مرغ                 8- خوردن حلیم‏
4- خوردن انار شیرین                           9- خوردن شیر دوشیده تازه‏
5- عطر استعمال کردن                         10- خضاب کردن‏

چند چیز قوّت شهوانى را کم مى‏کند
1- زیاد کردن موها
2- روزه گرفتن‏
3- پوشیدن کفش سیاه‏
4- خوردن سداب‏

طب ائمه، ص: 24 






تاریخ : جمعه 92/9/29 | 7:31 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()
صفحه اصلی |        
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.