سفارش تبلیغ
خرید بلیط هواپیما، خرید و رزرو اینترنتی ، چارتر، سامتیک

بعضى مى پندارند که شجاعت امام حسن علیه السلام
کمتر از ائمه دیگر بوده است .
براى این که نادرستى این پندار روشن شود
به نمونه هایى از شهامت آن حضرت اشاره مى شود:

1- امام مجتبى علیه السلام در جنگ جمل،
در رکاب پدر خود امیرالمؤمنین علیه السلام
در خط مقدم جبهه مى جنگید
و از یاران دلاور و شجاع على علیه السلام سبقت مى گرفت
و بر قلب سپاه دشمن حملات سختى مى کرد.
(ابن شهرآشوب، مناقب آل ابى طالب، ( قم، مؤسسه انتشارات علامه)، ج 4، ص 21.)

پیش از شروع جنگ نیز، به دستور پدر،
همراه عمار یاسر و تنى چند از یاران، وارد کوفه شدند
و مردم کوفه را جهت شرکت در این جهاد دعوت کرد.
(ابن واضح، تاریخ یعقوبى، (نجف، منشورات المکتبة الحیدریه، 1384 ه . ق)، ج 2، ص 170.)

 او وقتى وارد کوفه شد که هنوز «ابوموسى اشعرى » ،
یکى از مهره هاى حکومت عثمان بر سر کار بود
و با حکومت عادلانه امیرمؤمنان علیه السلام مخالفت نموده،
از جنبش و حرکت مسلمانان در جهت پشتیبانى
از مبارزه آن حضرت با پیمان شکنان جلوگیرى مى کرد.
با این حال حسن بن على علیهماالسلام
متجاوز از 9 هزار نفر از شهر کوفه به میدان جنگ گسیل داشت.
(ابن اثیر، الکامل فى التاریخ، (بیروت، دارصادر)، ج 3، ص 231.)

 
2- آن حضرت در جنگ صفین،در بسیج عمومى نیروها
و گسیل داشتن ارتش امیرمؤمنان علیه السلام
براى جنگ با معاویه،
نقش مهمى به عهده داشت
و با سخنان پرشور و مهیج خویش،
مردم کوفه را به جهاد در رکاب على علیه السلام
و سرکوبى خائنان و دشمنان اسلام دعوت نمود.
(نصربن مزاحم، واقعه صفین، (قم، مکتبة بصیرتى، 1382 ه . ق)، ص 113.)

 آمادگى او براى جانبازى در راه حق به قدرى بود که امیرمؤمنان،
در جنگ صفین از یاران خود خواست که
او و برادرش حسین علیه السلام
را از پیشتازى در جنگ با دشمن باز دارند،
تا نسل پیامبر صلى الله علیه و آله
با کشته شدن این دو شخصیت از بین نرود.
(ابن ابى الحدید، شرح نهج البلاغه، (قاهره، داراحیاء الکتب العربیة، 1961 م)، ج 11، ص 25.)


آنچه بیان شد، و موارد مشابه آن،
نشان از آن دارد که امام حسن مجتبى علیه السلام
فردى سخت شجاع و با شهامت بوده،
هرگز ترس و بیم در وجود او راه نداشته است.
به نقل از: http://www.valiasr-aj.com





تاریخ : سه شنبه 93/9/18 | 7:12 صبح | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

امام سجاد علیه السلام فرمود:

ای فرزند آدم،

تا آن زمانی که در درون خود واعظ و نصیحت کننده ای دلسوز داشته باشی

و در تمام امور بررسی و محاسبه کارهایت را اهمیّت دهی

و در تمام حالات ـ از عذاب الهی ـ ترس و خوف داشته باش؛

در خیر و سعادت خواهی بود.

(مشکاه الانوار: ص 246)






تاریخ : چهارشنبه 93/8/28 | 12:14 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

مواعظ پیغمبر (ص)

خوشا به حال آن که:

ترس از خدا،

از ترس مردمان بازش دارد.

خوشا به حال آن که:

 کسبش پاک، باطنش شایسته،

ظاهرش نیکو و اخلاقش روبراه باشد.

خوشا به حال آن که:

ما زاد مالش را بخش کند

و ما زاد سخنش را نگه دارد.

خوشا به حال آن که:

براى خداوند عزیز تواضع کند،

بدون اعراض از سنت من، از حلال بگذرد،

از لذتها بدون تحریم صرف نظر کند،

بدون انحراف از سنت از زر و زیور دنیا چشم بپوشد

و پس از من از نیکان خاندانم پیروى کند.

با فقها و حکما مجالست نماید

و بر تهیدستان ترحم کند.

خوشا به حال آن که:

مالى را از حلال به چنگ آرد و در حلال صرف کند

و بر مسکینان احسان و عطا نماید،

از متکبران فخرفروش

و شیفتگان دنیا

و بدعت‏گذاران در دین

و منحرفان از سنت من کناره گیرد.

خوشا به حال آن که:

اخلاقش با مردم خوش باشد،

آنان را در مشکلات یارى دهد

و شر خود را از آنها باز گرداند.

تحف العقول / ترجمه جنتى، متن، ص: 59







تاریخ : شنبه 93/6/22 | 7:0 صبح | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

طاوس یمانى مى‏ گوید:

از على بن الحسین (ع) شنیدم که فرمود:

نشانه‏ هاى مؤمن پنج چیز است،

گفتم: آنها کدامند؟ فرمود:

خداترسى در خلوت، 

و صدقه دادن در حال تنگدستى،

و شکیبایى در مصیبت،

و بردبارى در حال غضب،

و راستگویى در حال ترس.

الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏1، ص: 393







تاریخ : جمعه 93/6/21 | 8:22 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

اسماعیل بن ابى زیاد از امام صادق (ع) و او از پدرانش نقل مى‏ کند که پیامبر خدا (ص) فرمود:

آگاه باشید که بدترین امت من کسانى هستند که از ترس شرّشان به آنها احترام مى ‏شود.

آگاه باشید کسى که مردم از ترس شرّ او به او احترام کنند، از من نیست.

الخصال / ترجمه جعفرى، ج‏1، ص: 31







تاریخ : دوشنبه 93/6/17 | 7:30 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()

در تاریخ بیان شده است که امام‏ حسین علیه السلام در ساعات آخر عمر مبارک خویش، بازدیدهایى از خیمه‏ هاى اصحاب و بانوان داشت

و نیز به خیمه فرزند عزیز خود، امام زین ‏العابدین علیه السلام آمد

تا حال او را از نزدیک بپرسد که ایشان در آن هنگام، بیمار بود

و حضرت زینب علیها السلام از او پرستارى مى ‏کرد.

امام على‏ بن‏ الحسین به عمه مکرم خود، حضرت زینب تکیه داده، نشست تا با پدر بزرگوار خود گفت‏گو کند.

امام حسین از وضع بیمارى ایشان پرسید و او خداى را حمد و ستایش کرد.

آن‏گاه به پدر بزرگوار خود عرض کرد:

«امروز کار شما با این منافقان به کجا رسید؟».

امام حسین علیه السلام در پاسخ فرمود:
 «یا ولدى! قد استحوذ علیهم الشیطان فانساهم ذکر اللَّه»؛

یعنى اى فرزندم! شیطان بر آنان غلبه یافت و خدا را از یاد آنان برد.

دیگر نه از خدا ترس دارند و نه به یاد اویند».                       
به نقل از کتاب: امام حسین (ع) و قرآن (مجموعه مقالات)، ص: 56






تاریخ : سه شنبه 93/6/4 | 5:21 عصر | نویسنده : محمد یونسی | نظرات ()
صفحه اصلی |        
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.